*** (A zatem myśl…)

 

A zatem

myśl

żeby stało się zadość

przyzwoitości

jest w tym wierszu zamknięta

tak szczelnie

że mucha nie siada

myśl pomyślana

tak zmyślnie

że nie zdoła się prześliznąć

przez kraty wersów

opatulona słowami

ululana kołysanką

skrzypiącego ołówka

myśl

o gładkiej powierzchni

dźwięków

od wnętrza

rozpływa się

w ciemnych morzach znaczeń

i próbuje

wciąż próbuje

jak fala

wtargnąć na stały ląd

i oddzielić

jasność od ciemności

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *